Logo DWPN

Wieża widokowa - Szczawno Zdrój
Dodaj do ulubionych



Wieża widokowa

 

Drugim co do wielkości szczytem w Górach Wałbrzyskich jest Chełmiec. Administracyjnie należy on do Szczawna Zdroju. Na przełomie 1888/1889 roku z  inicjatywy księcia Hansa Heinricha XI Hochberga ks. von Pless z zamku Książ wybudowano na szczycie  kamienną wieżę widokową. Do inwestycji tej zachęcali księcia członkowie Wałbrzyskiego Towarzystwa Górskiego (Waldenburger Gebirgsverein). W XIX wieku nastała moda na budowanie na szczytach górskich budowli stylizowanych na średniowieczne ruiny zamków. Tak też wygląda wieża na Chełmcu. Według różnych źródeł jej wysokość waha się od 19,8 do 22 m. Na początku XX w. do wieży dobudowano przestronną drewnianą restaurację z dużymi, szerokimi oknami i przeszklonymi drzwiami. Mogła ona pomieścić 200 osób. Jej właściciel Friedrich Kroll zamieścił reklamę, w której informował, że ze szczytu widać ponad 200 śląskich miejscowości. Nie omieszkał oczywiście dodać, że turystom zapewnia się „dobrą kuchnię i przystępne ceny".

Po zakończeniu II wojny światowej wieża zaczęła popadać w ruinę. W 1946 r. przystąpiono do jej renowacji, a w 1947 r. przekazano ją Polskiemu Towarzystwu Tatrzańskiemu. 9 sierpnia 1947 r. w Święto Gór, w obecności dr Mieczysława Orłowicza, geografa i krajoznawcy    nastąpiło uroczyste otwarcie schroniska. W tym kameralnym schronisku mogło zamieszkać jedynie 10 osób. Pozbawione ono było prądu
i wody. Oświetlano je lampami naftowymi a wodę dowożono beczkowozem. W latach 50-tych XX wieku schronisko zostało zamknięte.

W 1953 r. schronisko w wieży przestało istnieć. Wstęp na Chełmiec został całkowicie zabroniony. W 1958 r. stan wieży był bardzo zły. Jedną z przybudówek zamieniono na stajnię dla konia. Przy wejściu na platformę widokową brakowało kilku stopni schodów, brak było również barierek. W 1962 r. Zjednoczone Budownictwo Kopalni Surowców Mineralnych w Warszawie, prowadzące na Chełmcu ośrodek kolonijny planowało otworzyć w wieży stację turystyczną. Zamiar ten jednak nie został zrealizowany. W latach 70-tych XX wieku w wieży gospodarzył Henryk Adamczyk. W 1974 r. krótkofalowcy z Ligi Ochrony Kraju rozpoczęli remont wieży. W 1977 r. wieża nadawała się już do zwiedzania. W 1981 r. na jej ścianach  zamontowano tablice poświęconą 100-rocznicy urodzin Mieczysława Orłowicza. Po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 r. wieża została ponownie zamknięta. W 1984 r. była zabita deskami. Wkrótce w wieży zamieszkał krótkofalowiec Henryk Grzeszczuk z Boguszowa. Gospodarzył on do 1996 r. przyjmując turystów. W tym samym roku krótkofalowcy powołali stowarzyszenie Europejskie Centrum Radiokomunikacji Amatorskiej. Rozpoczął się gruntowny remont obiektu. Wieża widokowa została udostępniona turystom w 2003 r.

Odwiedzali Chełmiec znane osobistości. Urodzony w Szczawnie Zdroju noblista, pisarz Gerhart Hautmann i jego brat Carl byli tam  częstymi gośćmi. Gerhart Hauptmann pisał: „Niedaleki Chełmiec uważaliśmy, dzieci za świętą górę sądząc, że na niej świat się kończy i że z jej wierzchołka wstępuje się do nieba.”

 

 

Autor pracy: Patrycja Kasprzyk



« wstecz


HIT WYDAWNICZY


Atlas Historyczny
Górny Śląski
w XX wieku
HAUSBOOKS.pl
Hausbooks.pl
NASZE PROJEKTY

CBMN
Portal organizacji Pozarządowych Województwa Opolskiego
Opolska Kuźnia Przedsiębiorczości 4
Bilingua
Archiwum Historii Mówionej